کرج

کرج  تلفظ یکی از کلان شهر ها ایران و همچنین مرکز استان البرز و مرکز شهرستان کرج است.

کرج یک شهر کوهپایه‌ای در ایران است که در دامنهٔ رشته کوه‌های البرز و در بلندای ۱۳۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد.

جمعیت این شهر طبق آمار رسمی سال ۱۳۹۰ برابر ۱٬۶۱۴٬۶۲۶ نفر می‌باشد که از این جهت در حال حاضر پس از شهرهای تهران،

 مشهد،اصفهان به عنوان چهارمین شهر پرجمعیت ایران به شمار می‌رود. کرج پس از تهران بزرگ‌ترین شهر مهاجرپذیر ایران است و

همچنین جمعیت این شهر نسبت به سایر شهرهای بزرگ ایرانجوان‌تر است.

 این شهر در میان کلان شهرهای ایران با رشد جمعیت سالانهٔ ۳/۱۴ درصد بالاترین رشد جمعیت را دارد.

تاریخ کرج

آثار باقی مانده در عهد باستان و دوران حکومت هخامنشیان،

 اشکانیان و ساسانیان در منطقه کرج گواه است که این ناحیه در روزگاران گذشته از تمدن پیشرفته‌ای برخوردار بوده است.

کرج مدتی جزء مازندران و زمانی بخشی از ری بوده است و گاهی از روستا ها طالقان یا شهرستانک محسوب می‌شده است.

تا پیش از حمله مغول رفت‌وآمد کاروان‌ها بیشتر از راهی بوده که از طریق سگز آباد و شهریار به ری می‌رفته است.

پس از این دوره راه قزوین–کرج–ری اهمیت بیشتری یافت .

ولی اهمیت کرج در دوره صفوی به دلیل قرار گرفتن بر سر راه تهران-قزوین-تبریز بیشتر شده و کاروانسراها، پل ها و قلعه ها ایجاد شده در حاشیه این جاده به آن هویت بخشیده است.

مقدسی در سده چهارم هجری قمری از کرج به عنوان یکی از روستاهای ری نام برده‌است.

در آغاز سده هفتم هجری قمری یاقوت حموی نیز کرج را تابع ری دانسته‌است.

حمدالله مستوفی در سده هشتم هجری قمری در کتاب مشهور خود (نزهة القلوب) کن و کرج را از ولایات تابع طالقان برشمرده و

در ذکر رودخانه‌های عراق عجم از کوهرود نام می‌برد که ویژگی‌های آن به طور دقیق قابل تطبیق بر رویرودخانه کرج است.

در سده ها میانه اسلام و پس از آن به ویژه در عهد آخرین پادشاهان صفوی که تهران مقر حکومتی دربار می‌شود،

مسیر تهران–کرج–قزوین مورد توجه قرار می‌گیرد و به احتمال فراوان کاروانسرا صفوی کرج قابل انتساب به همین دوره‌است.

دوره قاجار به ویژه دوره فتحعلی شاه و ناصرالدین شاه کرج به علت هم جواری با پایتخت و قرار گرفتن بر سر راه ارتباطی سلطانیه و تبریز مورد توجه سلیمان میرزا قرار گرفت و کاخ سلیمانیه را در آنجا ساخت.

در همین دوران سپاهی ها زیادی از منطقه عبور کرده و یادداشت هائی از خود بر جا گذاشته اند. در این دوره کرج به عنوان قسمتی از راه اصلی تهران-قزوین شناخته می‌شد.

در بیشتر سفرنامه ها ایرانی و غربی به گستردگی از این مکان یاد نشده است.

 
بیشتر بخوانید
امکاناتی یافت نشد
0
امتیاز دهی
0.0%